Een digitale piano voor een kind — waar let je op om het niet af te schrikken?

Een kind stopt zelden met spelen door gebrek aan talent. Veel vaker door een te zwaar klavier, een verkeerde bankhoogte of het ontbreken van een koptelefoon. Praktische gids voor ouders.

Als een kind na een paar maanden ophoudt met oefenen, zoeken ouders de oorzaak meestal in de motivatie of bij de docent. Terwijl het probleem heel vaak bij de apparatuur ligt — en wel bij dingen die in de winkel niemand noemde.

Hieronder wat werkelijk bepaalt of het kind morgen aan het instrument gaat zitten.

Een klavier dat niet vermoeit

Een kind van 6 tot 10 jaar heeft zwakke vingers. Een klavier met volledige hamermechaniek kan voor hem eenvoudigweg te zwaar zijn — na een kwartier raakt de hand vermoeid en verandert het oefenen in lichamelijke inspanning.

Aan de andere kant leert een volstrekt licht, geveerd klavier niets. Het kind kan het verschil tussen zacht en hard spelen niet voelen.

Een verstandige middenweg is een halfgewogen klavier — het biedt genoeg weerstand om dynamiek te leren, maar niet zoveel dat het ontmoedigt. Zo'n klavier hebben de modellen V5N, V5WN en V5NB.

Is het kind ouder, speelt het al langer of gaat het naar de muziekschool, dan loont de overstap naar hamermechaniek — bijvoorbeeld de V9N.

Volle 88 toetsen, ook om te beginnen

In het eerste jaar gebruikt een kind vooral het midden van het klavier, dus is het verleidelijk iets kleiners te kopen. Dat is schijnbesparing — een verkort klavier begint juist te beperken wanneer het leren vruchten afwerpt.

Bankhoogte — het meest over het hoofd geziene punt

Dit is een van de belangrijkste punten van deze gids, omdat het het vaakst wordt afgedaan.

Een kind op een keukenstoel zit te laag. Om de toetsen te bereiken trekt het de schouders op en zakt het onderuit. Na twintig minuten doet de nek pijn, en na een maand „heeft het geen zin om te spelen".

De onderarmen horen ongeveer evenwijdig aan de vloer te zijn en de voeten gesteund — reiken ze niet tot de vloer, leg er dan een voetenbankje onder. De banken HS1K, HS1B en HS1W zijn op spelen berekend, anders dan een gewone stoel.

Koptelefoon — rust voor het hele huis

Een kind oefent wanneer het er zin in heeft, niet wanneer het toevallig stil is in huis. Zonder koptelefoon wordt spelen een bron van spanning: „zachter", „niet nu", „papa werkt".

Een koptelefoonuitgang neemt die botsing weg. Kies bij voorkeur een om het oor sluitendekoptelefoon, prettiger bij langer spelen, en houd het volume gematigd.

Vinden de lessen thuis plaats, dan komen twee uitgangen van pas — docent en leerling horen hetzelfde. Die hebben de modellen V9NB, V10NB en V11B.

Metronoom, maar verstandig gebruikt

De metronoom is onmisbaar om aan een gelijkmatig tempo te werken, maar voor een kind kan hij een bron van frustratie zijn. De regel is eenvoudig: eerst langzaam en nauwkeurig, daarna sneller. De metronoom hoort te helpen, niet op te jagen.

Meespelen met een backing track — de beste manier om het bij het instrument te houden

Dit is wat de zin in oefenen het meest verhoogt. Spelen bij een kant-en-klare begeleiding klinkt „als muziek" en niet als een oefening, en het kind keert liever terug naar het instrument.

De V5-modellen hebben 206 begeleidingen en 80 demonstratiestukken, de modellen V9, V10 en V11 — 160 begeleidingen en 60 stukken. Daar komt Bluetooth Audiobij: het kind kan een backing track van de telefoon via de luidsprekers van de piano afspelen en ermee meespelen, zonder enige kabel.

Leerapps

Apps kunnen het oefenen in een spel met punten en vorderingen veranderen. Om een app te laten zien wat het kind speelt, moet het instrument echter Bluetooth MIDI ondersteunen — een andere functie dan Bluetooth Audio.

De hele Versoni-lijn ondersteunt beide standen. Wat er mogelijk is, hangt af van de app zelf, de versie ervan en het systeem van het apparaat.

Opnemen — het toont de vooruitgang

Een opname van een maand geleden naast die van vandaag is het beste bewijs dat oefenen zin heeft. Voor een kind dat van dag tot dag geen vooruitgang ziet, kan dat heel motiverend zijn.

Waar het instrument komt te staan

Niet in de kinderkamer „zodat het niemand stoort", als dat betekent alleen spelen achter een gesloten deur. Jongere kinderen oefenen liever als er iemand in de buurt is die de resultaten hoort.

Belangrijker nog is dat het instrument speelklaar staat — zonder stoelen te verzetten of spullen van het klavier te halen. Elke hindernis verkort de oefentijd.

Wat je moet vermijden

• Een instrument „om in te groeien" met een heel zwaar klavier, als het kind zes is.
• Een speelgoedkeyboard met kleine toetsen — dat leert verkeerde handverhoudingen aan.
• Het aantal klanken als voordeel opvatten — het kind klikt ze op de eerste dag door en keert terug naar de vleugel.
• Druk aan het instrument. De apparatuur hoort te helpen; de rest is geen kwestie van aankopen meer.

Samenvatting

Voor een kind zijn vier dingen het belangrijkst: een klavier dat niet vermoeit, een bank van de juiste hoogte, een koptelefoon en de mogelijkheid met een backing track mee te spelen. Die bepalen of het leren een plezier wordt of een plicht.

De modellen, de banken en volledige specificaties vind je in de afdeling digitale piano's.